Beschouwing

Wie kent ze niet? Bloopers: grappig lijkende uitglijders van argeloze volwassenen en kinderen waar hele tv-programma’s mee worden gevuld. Of uitglijders van professionele acteurs als extra toegevoegd aan een film. Uitglijders die inwerken op de lachspieren, maar voor de “hoofdrolspeler” – zowel letterlijk als figuurlijk – zeer pijnlijk kunnen zijn.
 
Dat professionele acteurs ook de mist in kunnen gaan, werd in het verleden niet getoond. Dat zou afbreuk kunnen doen aan het imago van de acteur. Nu wordt daar duidelijk anders over gedacht. Een acteur is immers ook maar een mens en mensen zijn nu eenmaal niet zonder fouten.
En: waar gewerkt wordt, worden fouten gemaakt. Een evenzo lastig als onvermijdbaar gegeven. Daar dienen we rekening mee te houden. Het maken van fouten is vervelend. Het veroorzaakt vrijwel altijd extra kosten. De fout moet hersteld worden, werkzaamheden moeten worden overgedaan, etc. Het is dus een gezond streven om fouten zoveel mogelijk te voorkomen.
 
Natuurlijk: heel veel zaken gaan goed. Doch niet ieder schot is in de roos. Soms schiet je er behoorlijk naast. Jammer! Doch in een gezonde ondernemingscultuur wordt een fout beschouwd als een misser waarvan geleerd kan worden en doet men zijn best om de fout te herstellen.
Een grote fout die men maken kan is niets doen met een fout! Een fout proberen te verbergen, niet te herstellen of dergelijke, dient absoluut vermeden te worden. Personen die denken – of er misschien zelfs van overtuigd zijn – nooit een fout te maken, maken helaas de grootste fout die ze maken kunnen.
 
Als fouten onvermijdelijk zijn, dan worden ze dus op alle niveaus in een organisatie gemaakt. Zo ook op managementniveaus. Managers / directeuren (ondernemers) zijn absoluut niet gevrijwaard van fouten.
Voor sommigen is dat moeilijk te accepteren. Men ziet zich als manager / directeur als voorbeeld voor een afdeling of organisatie en men wil dan een beeld neerzetten waarbij het maken van fouten niet thuishoort. Het maken van een fout wordt dan beschouwd als zijnde een zwakte en zo een signaal wil men niet uitzenden. (Denk aan het hierboven aangehaalde beeld inzake de professionele acteur.) Het gevaar bestaat echter dat zo een manager / directeur verkeerd omgaat met een fout. Jammer en zeker onnodig!
 
Inderdaad: een manager / directeur dient als voorbeeld voor zijn organisatie. Daarom dient hij juist te laten zien hoe omgegaan dient te worden met een fout. Want, zoals u weet: voorbeeld doet volgen. Een goed voorbeeld doet dus goed volgen, een verkeerd voorbeeld doet verkeerd volgen. Natuurlijk is het niet leuk dat u als leidinggevende moet erkennen dat u een fout heeft gemaakt. Doch het geeft aan dat niets menselijks u vreemd is en dat u niets anders doet dan dat u ook van uw werknemers verwacht. En het feit dat u het aandurft een fout te erkennen, zal zeker niet als teken van zwakte worden opgevat. Integendeel!
 
Alhoewel het omgaan met een fout op het managementniveau in grote lijnen niet anders dient te zijn, dan in de onderliggende niveaus van een organisatie, hebben de fouten van een manager / directeur niet zelden zwaardere gevolgen. Des te zwaarder is dan ook het belang om adequaat te reageren op deze fouten. Blijft dat achterwege, dan kan er onherstelbare schade ontstaan. En dan is het vaak te laat om het tij nog te keren.
Waar een ondernemer voorts attent op moet zijn, zijn de (potentiële) fouten van zijn naaste – leidinggevende – medewerkers. Zeker in grotere organisaties kan dat een lastige taak zijn.
Als een ondernemer ver af staat van een bedrijfsonderdeel (en zijn manager) en daardoor over weinig informatie beschikt om een goed oordeel te kunnen hebben over het functioneren van de betreffende manager, dan kan een situatie fors uit de hand lopen. Terwijl de ondernemer denkt dat zijn manager goed bezig is, is de realiteit dan anders. Deze situaties kunnen soms lang aanhouden, totdat dan “plotsklaps” de situatie onhoudbaar is geworden en ingrijpen onvermijdbaar wordt. Een ingrijpen dat bij tijdig reageren voorkomen had kunnen worden.
 
Bij ondernemingen waar het fout gaat ofwel fout dreigt te gaan, zal in veel gevallen helaas geconcludeerd moeten worden dat het tekortschieten van leidinggevenden een rol van betekenis speelde. Daarbij constateren we dan tegelijk dat er onvoldoende aandacht wordt besteed aan (potentiële) fouten ofwel dat er inadequaat met problemen wordt omgegaan.
 
Onder het motto “van fouten kun je leren”, zijn in deze uitgave een aantal cases opgenomen met situaties die uit de hand zijn gelopen. Alhoewel de cases niet alle even ingrijpende consequenties hebben, hebben ze gemeen dat het verantwoordelijk management meer of minder tekort is geschoten, door niet of onvoldoende te reageren.
 
De cases zijn alle gebaseerd op werkelijke gebeurtenissen. De situering en de detaillering zijn aangepast om een en ander leesbaar te houden. Het zijn korte weergaven van problemen waar ook u mee geconfronteerd kan worden.
Vorige pagina